Το να βρεις τι σημαίνει το όνομά σου νομίζω ότι είναι ένα ταξίδι στο χρόνο,ένα ταξίδι στην ιστορία,ένα ταξίδι γενικά στην γνώση.
Το όνομα και η ονοματοδοσία δεν εξελίχθηκαν άσχετα προς τον ιστορικό βίο και τις περιπέτειες των λαών.
Μέσω των ονομάτων μπορεί να παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία ενός ολόκληρου έθνους. Τα ονόματα ανέκαθεν είχαν σπουδαία σημασία για την ανθρώπινη επικοινωνία και κατανόηση, δεδομένου ότι έπαιζαν το ρόλο των στοιχείων εκείνων με τα οποία γινόταν γνωστή η δήλωση προσώπων, ζώων και αντικειμένων.
Στην Ελλάδα συναντάμε ονόματα κυρίως με Αρχαία Ελληνική προέλευση,κάποια με Ρωμαϊκή προέλευση, και πολλά με Εβραϊκή προέλευση λόγω χριστιανισμού.Υπάρχουν και κάποια με προέλευση από άλλους λαούς .
Ας δούμε τι σημαίνει το μικρό όνομα μας
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Α
Aγλαία => αγλαός =φωτεινός,λαμπερός
Αγαθάγγελος: αγαθός + αγγελος,αυτό που φέρνει καλές ειδήσεις
Αγάθη: Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη άγαθος, που σημαίνει «καλός». Είναι η γυναικεία μορφή της Αγκαθιάς.
Αγαθή: αθώα
Αγαθή=Από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα αγαθώ = ευεργετώ = ευεργέτρια και εξ αυτού το επίθετο αγαθή (με αναβιβασμό του τόνου προκύπτει το Αγάθη) και σημαίνει "η καλή, η ενάρετη".
Αγαθόκλεια => αγαθή + κλέος, η έχουσα καλή φήμη.
Αγαθοκλής => αγαθός + κλέος, ο έχων καλή φήμη.
Αγαθονίκη: => αγαθή + νίκη, η νικήτρια ένδοξης νίκης.
Αγαμέμνων: αγαν + μέμνων (μένω), o επίμονος άνθρωπος
Αγάπη): Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη αγαπάω που σημαίνει δείχνω εύνοια, επιθυμώ, ή είμαι ικανοποιημένος. Ετυμολογικά, συνδέεται συχνά με το ἄγαμαι (θαυμάζω, εκτιμώ), ενώ παλαιότερες απόψεις το συνέδεαν με το ἄγω + ἅπτω (σπεύδω να αγκαλιάσω/ασπαστώ
Άγγελος=ἀγγέλλω ή αντιστρόφως το ἀγγέλλω από το ἄγγελος και το ἄγγελος πιθανόν από τη λέξη ἄγγαρος (περσική λέξη: έφιππος, βασιλικός ταχυδρόμος).Η ελληνική λέξη χρησιμοποιήθηκε στις μεταφράσεις Αγίας Γραφής για τα εβραϊκά mal'akh (yehowah) "αγγελιοφόρος (του Ιεχωβά).
Αγησίλαος => άγω + λαός
Ἀγλαΐα): Παραλλαγή ορθογραφίας της ελληνικής Αγλαΐας, το μυθικό όνομα μιας από τις τρεις Χάριτες, που σημαίνει «ομορφιά, λαμπρότητα».
Αγνή: η ηθικά καθαρή, η παρθένα η ανόθευτη,η σεμνή.
Αδαμάντιος-ία: διαμαντένιος ,αυτός που δεν δαμάζεται
ΑΘΑΝΑΣΙΑ: Θηλυκή μορφή του ελληνικού Athanasios, που σημαίνει «αθάνατος». Συγκρίνετε με μια άλλη μορφή Αθανασίας.
Αθανάσιος=από το αρχαιοελληνικό ἀθανασία (< ἀ- θάνατος). Σημασιολογικά παρεμφερές το όνομα Αμβροσίος (Αμβρόσιος < αρχαιοελληνικό επίθετο ἀμβρόσιος «άφθαρτος, αθάνατος».
Αθανάσιος-ία:α- στερητικό + θάνατος,ο αθάνατος
Αθηνά=Παλαιότεροι τύποι του ονόματος της θεάς ήταν οι τύποι Ἀθάνα (δωρικός) και Ἀθήνη, το δε όνομα Ἀθηνᾶ, που τελικά επικράτησε, προέκυψε από το επίθετο Ἀθαναία, που συναιρέθηκε σε Ἀθηνάα > Ἀθηνᾶ. Η αγγλική μετάφραση του περίφημου ονόματος της θεάς Αθηνάς είναι «Athena». Στον πλατωνικό Κρατύλο το όνομα Αθηνά ετυμολογείται από το Α-θεο-νόα ή Η-θεο-νόα, δηλαδή η νόηση του Θεού (Κρατυλ. 407b), αλλά η εξήγηση αυτή είναι παρετυμολογική. Η επιστημονική βιβλιογραφία θεωρεί το όνομα προελληνικό και αγνώστου ετυμολογίας.
Αθηναγόρας => Αθήναι + αγορά, ο σοφός αγορητής.
Αθηνόδωρος => Αθηνά + δώρο, δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.
Αίγλη: γοητεία,φως ηλίου, δόξα ‘ εκ του αϊσσω + λίαν.
Αίγλη: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «λάμψη, λαμπρότητα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα πολλών χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένης μιας θεάς της καλής υγείας.
Αἰκατερίνη: Ελληνική ονομασία αβέβαιης ετυμολογίας, αλλά από νωρίς έχει συνδεθεί με το ελληνικό επίθετο κάθαρος, που σημαίνει «καθαρός».
Αικατερίνη: καθαρή,πιθανόν <. Εκατερίνη < κύρ. όν. Εκατερός + ινη < εκάτερος «καθένας από τους δύο»
Αιμιλιανός: αντίζηλος
Αἰνείας, : Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη αινώ-«επαινώ», εξ ου και «έπαινος». Στην ελληνική μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός Τρώα πολεμιστή που ίδρυσε το ρωμαϊκό κράτος. Στη Βίβλο, είναι το όνομα ενός παραλυτικού που θεραπεύτηκε από τον Πέτρο.
Ακάκιος: α +κακός άκακος
Ακύλας: από το λατινικό aquilla -αετός
Ακυλίνη: αετίνα,αετός
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: Θηλυκή μορφή του ελληνικού Alexandros, που σημαίνει «υπερασπιστής της ανθρωπότητας».
Αλέξανδρος => αλέξω: απομακρύνω + ανήρ,ο ανδρείος
Αλέξιος-ία: αλεξω,ο προστάτης
Άλκηστις => Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, το αρχαιοελληνικό όνομα Ἅλκηστις προέρχεται πιθανά από το ἀλκηστής (ὁ) «ικανός» και αυτό από το ἀλκή «ισχύς». Από την ίδια ρίζα προέρχονται και άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα, όπως Αλκαίος, Αλκίνοος, Αλκιβιάδης κτλ.
Άλκηστις: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «δύναμη του σπιτιού». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας πριγκίπισσας που έσωσε ο Ηρακλής όταν κατέβηκε στον Άδη στη θέση του συζύγου της.
Αλκιβιάδης => αλκή + βία
Αλκμήνη => αλκή + μήνη:σελήνη
Ἀλκμήνη: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «δύναμη του φεγγαριού». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα της θνητής μητέρας του Ηρακλή από τον Δία.
Ἁλκυόνη: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «αλκυόνα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας νύμφης-αστέρι που αγαπούσε ο Ποσειδώνας. Είναι κόρη του Άτλαντα και της Πλειόνης.
Αλμπέρτος = ξενικό όνομα αγγλικής προέλευσης που σημαίνει ο φημισμένος ευγενής
Αμαλία: ετυμολογία από την τευτονική (σημ. γερμανική): εργατική, δραστήρια.
Αμβρόσιος:(αθάνατος, α + βροτός),ο άφθαρτος
Αναξαγόρας: αναξ(βασιλιάς) + αγορεύω,ο άρχοντας του λόγου
Ἀναξαγόρας= Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία άναξ -βασιλιάς και αγορεύω
Αναξιμένης: αναξ +μένος,ο κύριος της οργής
Ανάργυρος => α(στερητ.) +αργύρια(άργος =λευκός)
Αναστάσιος => ανα + ίστημι:στέκομαι
Αναστάσιος: ανα +ιστημι,αυτός που σηκώνεται
Ανδρέας => ανδρείος => ανηρ
Ανδροκλής (ανήρ+κλέος) ο ένδοξος.
Ανδροκλής= Πρωτότυπη ελληνική μορφή του λατινικού Androcles, που σημαίνει «δόξα ανθρώπου/
Ανδρομάχη => ανηρ + μάχω
Ἀνδρομάχη: Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία άνδρος «ανθρώπου/πολεμιστή» και μασέ «μάχη», εξ ου και «μάχη άνδρα/πολεμιστή». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα της συζύγου του Έκτορα που απήχθη.
Ανδρόμεδα =Η λέξη «Ανδρομέδα» είναι σύνθετη λέξη. Αποτελείται από το ουσιαστικό «ανήρ» (γεν. ανδρός, δηλαδή το πρώτο συνθετικό της λέξης «άνδρ – ωπος» ή «άνθρ – ωπος») και το αρχαίο ρήμα «μέδω», το οποίο σημαίνει: άρχω, κυβερνώ, βασιλεύω, προστατεύω.
Ανδρόνικος: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία άνδρας «άνθρωπος, πολεμιστής» και «νίκη», εξ ου και «νίκη ενός άνδρα/πολεμιστή».
Άνθή: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «λουλούδι». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας θεάς των λουλουδιών, των κήπων, της αγάπης, των ελών, .Πιθανόν να συντετμημενη μορφή του άνωθεν,μιας και το άνθος βρίσκεται ψηλά.
Άννα: από το εβραϊκό hanna που σημαίνει την έχουσα εύνοια, χάρη.(Σαν δεύτερο συνθετικό το συναντάμε στο Ιωάννης και Ιωάννα)
Αντιγόνη = από την πρόθεση αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι). αυτή που είναι ισάξια με τον γεννήτορα πατέρα της
Αντώνιος = Ελληνική μορφή του λατινικού Antonius, που πιθανώς σημαίνει «ανεκτίμητος».
Απολλώνιος: από το ρήμα Απόλλυμι,που σημαίνει καταστρέφω ,αλλα και χάνω.
Απόστολος-ία: απο +στελλω,ο αγγελιοφόρος
Αργυρώ: από το επίθετο αργύριος (σχετικός με τα χρήματα), η πολύτιμη ή από το άργος που σημαίνει φωτεινός
Αρετή: από το αρχ. ουσιαστικό αρετή., η τέλεια, υπέροχη.
Άρης: στα αιολικά είναι «Αρεύς» και ετυμολογικά σημαίνει «θύελλα που συντρίβει»! Ατίθασος, ασυμβίβαστος και αυτόνομος ή από το «αίρειν» ή «αναιρείν», είτε από την λέξη «αρά» (βλάβη, πλήγμα)
Αριάδνη): Ελληνικό όνομα που σημαίνει «απόλυτα αγνό». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα της κόρης του βασιλιά Μίνωα.
Αρίσταρχος: αριστος + άρχω,ο άριστος άρχοντας
Αριστείδης:αριστος+είδος, άριστος στη μορφή
Αριστόβουλος => άριστος + βουλή, ο άριστος σύμβουλος.
Αριστοκλής => άριστος + κλέος, ο έχων άριστη δόξα.
Αριστομένης => άριστος + μένος, ο ανδρειότατος
Αριστοτέλης: άριστος+ τέλος, ο έχωνάριστους σκοπούς
Αριστοφάνης: άριστος + φαίνω, ο έχων άριστη όψη
Αρσένιος: αρσενικός
Ἄρτεμις): Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη artémes, που σημαίνει «ασφαλής και υγιής». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας κόρης του Δία και του Lêτο και της δίδυμης αδελφής του Απόλλωνα.
Αρχέλαος: αρχηγός του λαού
Αρχιμήδης : αρχή + μήδος (λόγος,σκέψη),ο άρχων του λόγου, της σκέψης ,ο πάνσοφος
Ασπασία: θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος (χαρούμενη, ευτυχισμένη)Αντιγόνη: αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι),απόγονος
Άφροδίτη: Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία afros «αφρός» και dity «βουτάω, υψώνομαι», εξ ου και «σηκώνεται από τον αφρό». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα της θεάς του έρωτα και μητέρα του Έρωτα.
Αχίλλειος- Αχιλλέας: άχος (θλιψη) + ελαύνω(περιπλανώμαι, τριγυρνώ), δηλαδή αυτός που τριγυρνά θλιμμένος ή αυτο που προκαλεί πόνο στους άλλους
Τι σημαίνουν τα ονόματα από B
Βαλάντης=Το κύριο ανδρικό όνομα Βαλάντης (θηλ. Βαλάντη/Βαλάντω) ετυμολογείται από τη λέξη «βαλάντιον» (που σημαίνει πουγκί, πορτοφόλι, Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία), η οποία προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη βαλλάντιον. Θα μπορούσε να έχει σχέση με τοαραβικό walad που σημαίνει αγόρι
Βαλέριος-α=Το όνομα Βαλέριος προέρχεται από το λατινικό ρήμα "valere", που σημαίνει "είμαι δυνατός", "έχω αξία" ή "είμαι υγιής". Αποτελεί εξελληνισμένο τύπο του ρωμαϊκού ονόματος Valerius, υποδηλώνοντας έναν άνθρωπο ρωμαλέο, υγιή και ισχυρό.
Βαρβάρα => βάρβαρος
Βαρνάβας=Το όνομα Βαρνάβας είναι εξελληνισμένος τύπος αραμαϊκής προέλευσης (Bar-nebh'a), που σημαίνει «γιος της παρηγοριάς» ή «γιος του προφήτη». Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, το όνομα αυτό δόθηκε στον Απόστολο Βαρνάβα, ο οποίος ήταν γνωστός για το ιεραποστολικό του έργο και την παρηγορητική του δράση, αποτελώντας ένα ιερό όνομα.
Βασίλειος => βασιλεύς
Βαλέριος=υγιής-δυνατός-value
Βενιαμίν=Το όνομα Βενιαμίν έχει εβραϊκή προέλευση (Benjamin) και ετυμολογείται από τις λέξεις ben (γιος) και yamin (δεξί χέρι), σημαίνοντας «γιος του δεξιού χεριού». Βιβλικά, ονοματίστηκε από τον Ιακώβ ως ο «γιος της δύναμης» ή «γιος του νότου», και καθιερώθηκε μετωνυμικά για το νεότερο μέλος μιας οικογένειας (στερνοπαίδι).
Βίκτωρας-από το victory νικητής
Βλάσης=Το όνομα Βλάσης (ή Βλάσιος) προέρχεται από το λατινικό όνομα Blasius, το οποίο με τη σειρά του έχει τις ρίζες του στη λατινική λέξη blaesus, που σημαίνει «τραυλός». Ετυμολογικά, συνδέεται πιθανώς με την αρχαία ελληνική λέξη «βλαισός» (αυτός που έχει στραβά πόδια).
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Γ
Γαβριήλ=Το όνομα Γαβριήλ έχει εβραϊκή ρίζα (Gabriel - גַּבְרִיאֵל) ήαραβική -kabir και σημαίνει «ο Θεός είναι η ισχύς μου». Προέρχεται από τις λέξεις γκάμπαρ (גבר), που σημαίνει ισχυρός, άνδρας, και ηλ -( Ήλιος), που σημαίνει Θεός. Πρόκειται για έναν από τους Αρχαγγέλους που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, γνωστός ως ο αγγελιαφόρος των χαρμόσυνων μηνυμάτων.
Γεράσιμος=Το όνομα Γεράσιμος είναι ελληνικής ετυμολογίας, προερχόμενο από την αρχαία λέξη «γέρας» (που σημαίνει τιμή, δώρο, έπαθλο) και την κατάληξη -σιμος. Ερμηνεύεται ως «ο άξιος τιμής», «ο βραβευμένος» ή «αυτός που προσφέρει δώρα/τιμές». Συνδέεται με τον 5ο αιώνα και τον Άγιο Γεράσιμο.
Γλυκερία => γλυκύς
Γεώργιος => εκ του γεωργώ =γη + έργο
Γρηγόριος=Το όνομα Γρηγόριος προέρχεται από το μεταγενέστερο ρήμα «γρηγορῶ» (από το αρχαίο ἐγείρω), που σημαίνει «είμαι ξύπνιος, άγρυπνος». Ετυμολογικά σημαίνει «ο γρηγορών, ο άγρυπνος, αυτός που παρακολουθεί και προσέχει».
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Δ
Δημήτριος => Δη (δωρικό τύπο του Γη) ή από το δα που σημαίνει μεγάλο + μήτηρ,
Δημοσθένης => δήμος + σθένος, η δύναμη του λαού
Διογένης => Ζευς + γένος, ο Θεογέννητος
Διομήδης => Διός + μέδων:άρχων, ο άρχων με θεία δύναμη.
Διόδωρος: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία Dios «θεός, Δίας» και «δώρο», εξ ου και «δώρο του Δία».
Διονύσιος): προέρχεται από το όνομα του θεού Διόνυσου, που σημαίνει «οπαδός του Διονύσου».
Δανάη: Το όνομα Δανάη είναι αρχαίο ελληνικό, γνωστό από τη μυθολογία ως η κόρη του Ακρισίου και μητέρα του Περσέα. Η ετυμολογία του είναι αβέβαιη, με επικρατέστερη άποψη ότι προέρχεται από το όνομα Δαναός (και τη φυλή των Δαναών), ενώ πιθανή θεωρείται και η προελληνική του καταγωγή, συνδεόμενη ίσως με τη ρίζα δαν (παμπάλαιος) ή δα (γη)
Δάφνη: Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας νύμφης που ο πατέρας της την μετέτρεψε σε δάφνη για να ξεφύγει από την ανεπιθύμητη προσοχή του Απόλλωνα.στα ιταλικά εμφανίζεται ως Λάουρα.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ Η λέξη δέσποινα προέρχεται από το αρχαιοελληνικό θηλυκό ουσιαστικό δεσπόινα, που αποτελεί τον θηλυκό τύπο του δεσπότης (κύριος, αφέντης). Ετυμολογικά, συνδέεται με τη σημασία της "κυρίας του σπιτιού" ή "αφέντρας", προερχόμενο από το ουσιαστικό δεσπότης (οικοδεσπότης
Τι σημαίνουν τα ονόματα από
Ελένη => ελένη, που σημαίνει «λαμπάδα» ή από τη ρίζα ελε- που σημαίνει κυριεύω, κατακτώ
Ειρήνη => είρω (λέγω ) + νους
Εκτωρ => εκ του εχω
Επαμεινώνδας=> επί + άμεινον, ο προοδευτικός
Ερατώ => ερώ: αγαπώ
Εριφύλη => έρι:πολύ + φύλον
Ετεοκλής => ετεός:αληθής + κλέος, ο έχων αληθινή δόξα.
Ευάγγελος => ευ +αγγέλω
Ευαγόρας => ευ + αγορεύω, ο καλός ομιλητής.
Ευανθία => ευ + άνθος
Ευγενία => ευ +γένος
Ευδοκία => ευ +δοκώ=έχω άποψη
Ευδοξία => ευ + δόξα, η έχουσα καλή φήμη
Ευνομία => ευ + νέμω:διανέμω
Ευρυβιάδης => ευρύς + βία
Ευρυσθένης => ευρύς + σθένος
Ευρώπη => ευρύς + ωψ-μάτι
Ευρώτας => ευρύς
Ευτέρπη => ευ + τέρπω, η πολύ ευχάριστη
Ευτύχιος => ευ + τύχη
Ευφημία => ευ + φημί
Εὐκλείδης: Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία ευ «καλός» και κλέος «δόξα», εξ ου και «καλή δόξα».
Ευφήμιος: Αρσενικός τύπος της ελληνικής Ευφημίας, που σημαίνει «Λοιπόν μιλάω».
Εὐριπίδης: Το όνομα Ευριπίδης προέρχεται από τα συνθετικά "ευ" (καλός, ομαλός) και "ριπή" (ορμή, κίνηση, αέρας). Ετυμολογικά ερμηνεύεται ως αυτός που έχει καλή ορμή, ο ορμητικός ή ο εύστροφος. Αποτελεί αρχαίο ελληνικό όνομα που έγινε γνωστό από τον ομώνυμο μεγάλο τραγικό ποιητή του 5ου π.Χ. αιώνα.
Ευσέβιος: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία eu «καλός» και σέβας «τιμώ/λατρεύω», εξ ου και «ευσεβής».
Ευστάθιος): Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία eu «καλός» και στεναί «στέκομαι», εξ ου και «καλή σταθερότητα».
Ευθύμιος): Αρχαία ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία eu «καλός, καλά» και θυμός «ψυχή, πνεύμα», εξ ου και «καλόψυχος».
Ευτύχιος): Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη ευτύχης, που σημαίνει «τυχερός».
Τι σημαίνουν τα ονόματα από H
Ηλέκτρα=Το όνομα Ηλέκτρα προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ἠλέκτωρ, που σημαίνει «λαμπρός, φωτεινός» ή «ακτινοβολών». Συνδέεται άμεσα με τη λέξη ἤλεκτρον (κεχριμπάρι), το οποίο λόγω του χρώματός του παρομοιαζόταν με το φως του ήλιου. Στα λατικά μετατρέπεται σε Λουκία
Ηλίας=Το όνομα Ηλίας προέρχεται από το εβραϊκό όνομα Eliyáhu (אֱלִיָּהוּ) της Παλαιάς Διαθήκης, το οποίο μεταφέρθηκε στα ελληνικά ως Ἠλίας. Η ετυμολογική του σημασία είναι «Θεός μου (είναι) ο Γιαχβέ-δημιουργός-κύριος» ή «ο δημιουργός είναι ο Θεός μου».
Ήρα=Η ετυμολογία του ονόματος της θεάς Ήρας (αρχ. Ἥρα ή Ἥρη) είναι αβέβαιη και πιθανότατα προελληνική. Συνδέεται ενδεχομένως με τις λέξεις «ὥρα» (εποχή/έτος) ως θεά των ουράνιων φαινομένων, ή συγγενεύει ετυμολογικά με το «ἥρως», αν και η σύνδεση αυτή προσκρούει στο μυκηναϊκό τύπο E-ra
Hρακλής => Ηρα +κλέος-δόξα
Ησαϊας=Το όνομα Ησαΐας έχει εβραϊκή ρίζα (Yeshayahu) και σημαίνει «ο Θεός σώζει» ή «ο Γιαχβέ (Θεός) είναι σωτηρία». Είναι εξελληνισμένος τύπος που προέρχεται από το εβραϊκό yəšaʿyā́hū (יְשַׁעְיָהוּ), συνδυάζοντας το "Γιαχβέ" (Θεός) και "γιασιά" (σώζω)Εχει την με το Ιησού σημασία ς στα εβραϊκά
Ήφαιστος): Το όνομα Ήφαιστος ετυμολογείται κυρίως από την αρχαία ελληνική ρίζα αφ- του ρήματος «ἅπτω» (ή ἧφθαι - παρακείμενος), που σημαίνει ανάβω, καίω, πυρπολώ. Ως εκ τούτου, ο Ήφαιστος, ως θεός της φωτιάς και της μεταλλουργίας, ερμηνεύεται ως ο «πύρινος» ή «αυτός που ανάβει/καίει»
ΗΡΟΔΟΤΟΣ (Ἡρόδοτος): Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία ήρωας «ήρωας, πολεμιστής» και ντοτός «δίνεται σε», εξ ου και «ηρωοδότος».
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Θ
ΘΑΛΗΣ : Ελληνικό όνομα που σημαίνει «άνθος».
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ : Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία θέμιστος «του εθίμου/νόμου» και κλέος «δόξα», εξ ου και «ένδοξος νόμος».
ΘΕΟΔΩΡΟΣ (Θεόδωρος): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «δώρο», εξ ου και «δώρο του Θεού».Έχει ακριβώς την ίδια σημασία με το Ματθαίος
ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ (Θεοδόσιος): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «δίνοντας», εξ ου και «θεοδότης».
ΘΕΟΔΟΤΟΣ : Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «δοσμένος».
ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ : Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία θεός «θεός» και δούλος «δούλος», εξ ου και «θεός-δούλος».
ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ : Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία θεός «θεός» και κρήτες «κριτικός, κριτής», εξ ου και «θεός-κριτής».
Θεοκλής): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «δόξα», εξ ου και «δόξα του Θεού». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός Λακεδαιμόνιου που έφτιαξε τις Εσπερίδες.
ΘΕΟΦΑΝΗΣ : Αρχαία ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «εμφανιζόμενος», εξ ου και «φανέρωση του Θεού».
ΘΕΟΦΙΛΟΣ : Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «φίλος», εξ ου και «φίλος του Θεού». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα του ανθρώπου στον οποίο ο Λουκάς απηύθυνε το ευαγγέλιό του στην Καινή Διαθήκη.
ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ : Αρχαία ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία «θεός» και «φρουρώ», εξ ου και «Θεοφύλακας».
ΘΕΡΑΠΟΝ: Αρχαία ελληνική ονομασία που σημαίνει «υπηρέτης· προσκυνητής».
Θωμᾶς): Ελληνική μορφή του αραμαϊκού Tau'ma, που σημαίνει «δίδυμος». Στη Βίβλο της Καινής Διαθήκης, αυτό είναι το όνομα ενός από τους δώδεκα αποστόλους. Αναφέρεται ως «Θωμάς, αποκαλούμενος Δίδυμος»αν και το σωστό θα ήταν "ο εστί μεθερμηνευόμενον"
Θουκυδίδης): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία θεού «του θεού» και κύδος «δόξα», εξ ου και «δόξα του Θεού».
Θάλλεια => εκ του θάλλω(ειμαι πλήρης)
Θέμις => τίθημι = θεσμός
Θησέας =>θήσω,εκ του τίθημι
Θουκυδίδης => Θεού + κύδος:δόξα, ο δοξάζων τον θεό.
Θρασύβουλος => θρασύς + βουλεύομαι
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Ι
Ιάσων => ίασις: θεραπεία
Ιοκάστη => ίον + κάζω:στολίζω
Ιππολύτη => ίππος + λύω
Ιφιγένεια => ίφι:ισχυρά + γίγνομαι
Ιωάννης απο τα εβραϊκά σημαίνει αυτόν που έχει την χάρη του Γιαχβέ-Δημιουργού-Κυρίου
Ιωακείμ απο τα εβραϊκα ο Κύριος θα με σηκώσει
Ἰάκωβος): μορφή του εβραϊκού Yaaqob, που σημαίνει «υποφυτεύω». Στη Βίβλο της Καινής Διαθήκης, αυτό είναι το όνομα πολλών χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένων δύο αποστόλων και ενός ετεροθαλούς αδελφού του Ιησού.
Ιάσων): Ελληνικό όνομα που πιθανώς προέρχεται από τη λέξη ίσθαι, που σημαίνει «θεραπεύω». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός γιου του Αίσον και αρχηγού των Αργοναυτών. Το λατινικό του όνομα είναι Jason.
Ἰορδάνης: Ελληνική αρσενική μορφή του εβραϊκού Yarden ("ρέει προς τα κάτω"), Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα του ποταμού στον οποίο βαφτίστηκε ο Ιησούς από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
Ἰωσήφ: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Yowceph, που σημαίνει "(ο Θεός-yah) θα προσθέσει (άλλο έναν γιο)." Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα πολλών χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένου του συζύγου της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού.
Ἰουλία: Ελληνική μορφή του λατινικού Iovilius, που σημαίνει "κατάγεται από το Iovis (Jove-ΔΙΑΣ." Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός Ρωμαίου εκατόνταρχου που αναφέρεται στις Πράξεις 27:1,3.
Ἰσαάκ: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Yitzchak, που σημαίνει «θα γελάσει».
Ισίδωρος: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από το όνομα της αιγυπτιακής θεάς Ίσιδας και την ελληνική λέξη «δώρο», εξ ου και «δώρο της Ίσιδας».
Ισοκράτης: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία «ίσος» και κράτος «δύναμη», εξ ου και «ίση δύναμη».
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Κ
Καλλιόπη => κάλλος + ωψ:οφθαλμός
Καλλιρρόη => καλώς + ρέω
Κασσιόπη => καινυμι(υπερέχω) + οψ
Κλέαρχος => κλέος + άρχω, ο ένδοξος άρχων
Κλεόβουλος => κλέος + βουλή, ο επινοητικότατος.
Κλεομένης => κλέος + μένος, ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.
Κλεονίκη => κλέος + νίκη, η ένδοξη νικήτρια.
Κλεοπάτρα => κλέος + πάτρη, η δόξα της πατρίδος.
Κίμων: Ελληνικό όνομα, πιθανόν να σημαίνει «νυσταγμένος».
Κλαύδιος: Ελληνική μορφή του λατινικού Claudius, που σημαίνει «κουτσός».
Κλεισθένης: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία κλέος «δόξα» και σθένος «δύναμη», εξ ου και «ένδοξη δύναμη».
Κλείτος: Αρχαία ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη κλείτος, που σημαίνει «διάσημος, διάσημος».
Κλήμης: Ελληνική μορφή του λατινικού Clement, που σημαίνει «ευγενικός και ελεήμων». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός συντρόφου του Παύλου.
Κωνσταντίνος: Ελληνική μορφή του ρωμαϊκού λατινικού Constantinus, που σημαίνει «σταθερός».
Κορνήλιος: Ελληνική μορφή του λατινικού Cornelius, που σημαίνει «κέρατος». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός Ρωμαίου εκατόνταρχου που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.
ΚΟΣΜΑΣ: Παραλλαγή ορθογραφίας του ελληνικού κόσμος, που σημαίνει «ομορφιά, τάξη».
Κυπριανός): Ελληνική μορφή του λατινικού Cyprianus, που σημαίνει «από την Κύπρο».
Κυριάκος: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «του άρχοντα».
Κύριλλος: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «άρχοντας».
Κύρος: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Kowresh (Περσικό Kûrush), που σημαίνει «σαν τον ήλιο»., χρυσός ίσως στο χρώμα.Αυτο γιατί ο χρυσός στη γραμμική Β αναφέρεται ως kurusu.Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα του βασιλιά της Περσίας, Κύρου του Μεγάλου, κατακτητή της Βαβυλώνας, ο οποίος απελευθέρωσε τους αιχμάλωτους Εβραίους.
Καλλιόπη: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία κάλλος «ομορφιά» και ops «φωνή», εξ ου και «όμορφη φωνή». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα της μούσας της επικής ποίησης.
Κλειώ: Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη κλέος που σημαίνει «δόξα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα μιας μούσας της ποίησης και της ιστορίας.
Κλεοπάτρα): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία ΚΛΕΟΣ «δόξα» και ΠΑΤΗΡ «πατέρας», εξ ου και «δόξα του πατέρα». Η Κλεοπάτρα Ζ΄ βασίλεψε ως βασίλισσα της Αιγύπτου από το 51-30 π.Χ.
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Λ
Λάκων => λα (επιτ.) + ακέων = ολιγομίλητος
Λαέρτης => λαός + αίρω =εκλέγω
Λέανδρος => λαός + ανήρ, ο ανδρείος του λαού.
Λεωνίδας =Το όνομα Λεωνίδας έχει αρχαιοελληνική προέλευση, προερχόμενο από τις λέξεις λέων (λιοντάρι) και το δωρικό επίθημα -ίδας (που δηλώνει καταγωγή, γιος/απόγονος). Ετυμολογικά σημαίνει «ο γιος ή ο απόγονος του λέοντα» ή «ο απόγονος του Λέοντα» (σχετιζόμενο με τον βασιλιά Λέοντα της Σπάρτης), παραπέμποντας μεταφορικά σε λιονταρίσια δύναμη, θάρρος και ηγετική προσωπικότητα.
Λητώ =Το όνομα Λητώ (δωρικός τύπος: Λατώ) στην ελληνική μυθολογία έχει δύο κύριες ετυμολογικές ερμηνείες: είτε προέρχεται από το ρήμα «λανθάνω» (κρύβομαι, διαφεύγω της προσοχής), υποδηλώνοντας τη «μυστηριώδη» θεότητα που κρυβόταν από την Ήρα, είτε έχει λυδική προέλευση, από τη λέξη lada, που σημαίνει «γυναίκα» ή «σύζυγος».
Λυσιστράτη =Το όνομα Λυσιστράτη είναι σύνθετο, προερχόμενο από το ρήμα λύω (διαλύω, σταματώ) και τη λέξη στρατός. Ετυμολογικά σημαίνει «αυτή που διαλύει τον στρατό». Το όνομα αντικατοπτρίζει τον ρόλο της ομώνυμης ηρωίδας στην κωμωδία του Αριστοφάνη, η οποία επιδιώκει να σταματήσει τον Πελοποννησιακό Πόλεμο
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Μ
Μαρία από το αραβικό mariam που σημαίνει κυρία
Μάρθα από τα εβραϊκά και σημαίνει η Δέσποινα -κυρία του σπιτιού
Μάρκος από το ρωμαϊκό Marcus που σημαίνει Άρης
Ματθαίος από τα εβραϊκά σημαίνει δώρο του Γιαχβέ-Δημιουργού αντίστοιχο του Θεόδωρος
Μενέλαος => μένος + λαός
Μιλτιάδης => μίλτος: ερυθρά βαφή
Μιχαήλ από τα εβραϊκά και σημαίνει ο ο όμοιος με τον Θεό
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Ν
Ναυσικά => ναυς + καίνυμαι:υμνούμαι
Νεοκλής => νέος + κλέος
Νέστωρ =Το όνομα Νέστωρ (γενική: Νέστορος) προέρχεται από την αρχαία ελληνική ρίζα του ρήματος νέομαι, που σημαίνει "έρχομαι, επιστρέφω". Ετυμολογικά, ο Νέστωρ είναι «αυτός που επιστρέφει από μακριά» ή «ο ταξιδεμένος», ερμηνεία που συνδέεται άμεσα με τη λέξη νόστος.
Νεφέλη => νέφω: χύνω ύδωρ
Νικηφόρος => νίκη + φέρω
Νικόλαος => νίκη + λαός
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Ξ
Ξενοφών: (σημαίνει αυτός που φωτίζει/τιμά τους φιλοξενούμενους).
Ξενοκράτης: (αυτός που κυριαρχεί/κρατά τους ξένους).
Ξενοκλής: (δοξασμένος για τη φιλοξενία).
Ξενίας: (φιλόξενος).
Ξανθή Η λέξη ξανθή (θηλυκό του ξανθός) προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ξανθός, η οποία περιγράφει το χρώμα μεταξύ κίτρινου και καστανού (ξανθός -ή -ό). Ετυμολογικά, συνδέεται με τη ρίζα που δηλώνει το φωτεινό, κίτρινο χρώμα, συχνά αναφερόμενο στα μαλλιά ή το δέρμα, ενώ απαντάται και στην ελληνική μυθολογία ως όνομα Ωκεανίδας
Ξανθίππη =είναι σύνθετο αρχαιοελληνικό όνομα, προερχόμενο από τις λέξεις ξανθός (κίτρινος, χρυσαφένιος) και ἵππος (άλογο). Σημαίνει κυριολεκτικά «αυτή που έχει ξανθά άλογα» ή «ξανθή ιππεύτρια
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Ο
Όλγα= είναι δάνειο από το ρωσικό Ольга, το οποίο αποτελεί σλαβική παραλλαγή του αρχαίου σκανδιναβικού ονόματος Helga (Χέλγκα). Η ρίζα του είναι πρωτογερμανική (hailaga), που σημαίνει «ιερός, ιερή», «υγιής», «ευλογημένος» ή «ευτυχισμένος»
Οδυσσέας => οδύσσομαι: διώκομαι
Οιδίπους => υδής + πους = ο έχων πρησμένα πόδια
Ορέστης => όρος + ίσταμαι
Ολυμπία=Η ονομασία «Ολυμπία» προέρχεται ετυμολογικά από το όνομα του όρους Όλυμπος. Σχετίζεται άμεσα με τον αρχαιολογικό χώρο της Ηλείας, ο οποίος αποτελούσε το ιερό του Δία (Ολύμπιου Διός), του βασιλιά των θεών που κατοικούσαν στον Όλυμπο. Η περιοχή πήρε το όνομά της από το ιερό, καθιερώνοντας την έννοια της «ολυμπιακής» εκεχειρίας
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Π
Παναγιώτης: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία pan «όλα» και άγιος «άγιος», εξ ου και «πανάγιος».
Παντελεήμων): Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία πάντα «όλα» και «έλεος»,
Παύλος): Ελληνική μορφή του λατινικού Paulus, που σημαίνει «μικρός». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα του συγγραφέα των 14 επιστολών της Καινής Διαθήκης.
ΠΕΡΙΚΛΗΣ : Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία περί «γύρω» και κλέος «δόξα», εξ ου και «περιτριγυρισμένος από δόξα».
ΠΕΤΡΟΣ: Ελληνική μετάφραση του αραμαϊκού επωνύμου Kephas, που σημαίνει «πέτρα, πέτρα». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός από τους αποστόλους του Χριστού. Το όνομα δόθηκε από τον Ιησού στον Σίμωνα, γιο του Ιωνά, για να τον ξεχωρίσει από τον Σίμωνα Ζηλωτή.
Πανδώρα => παν + δώρο
Παρασκευή => παρα + σκευάζω
Πασιφάη =>πας + φάος (φως)
Πάτροκλος => πατρίς + κλέος
Περικλής => περί + κλέος, ο ένδοξος
Πηνελόπη => πήνη:υφάδι + λέπω:εκτυλίσσω
Πολυδεύκης => πολύ + δεύκος:γλεύκος, ο πολύ γλυκός
Πολύδωρος => πολλά + δώρα
Πολυξένη => πολύ + ξένη
Ποσειδών => πόσις(ποταμός) + είδω =είμαι αρμόδιος
Προμηθέας => 1) προ + μύθος
2) προ + μήθος = μέριμνα = ο προνοητικός
Πυθαγόρας => πυνθάνομαι + αγορεύω
Πλάτων): Ελληνικό όνομα που προέρχεται από τη λέξη πλατύς, που σημαίνει «πλατύς, επίπεδος, οροπέδιο».
Πλούταρχος): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία ploutos «πλούτης, πλούτος» και αψίδα «προέλευση, πηγή», εξ ου και «πηγή πλούτου».
Πολύδωρος): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία polys «πολύ» και doron «δώρο», επομένως «φέρει πολλά δώρα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα του μικρότερου γιου του Πρίαμου και πολλών άλλων χαρακτήρων.
Πολύκαρπος): Ελληνική ονομασία που αποτελείται από τα στοιχεία πολύς «πολύ» και κάρπος «καρπός», εξ ου και «καρποφόρος».
Πορφύριος): Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη πορφύρα, που σημαίνει «πορφυρός».
Ποσειδῶν): Το ελληνικό όνομα πιθανότατα προέρχεται από το pósis, που σημαίνει «κύριος, σύζυγος». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός θεού των αλόγων και της θάλασσας, που είναι γνωστός ως «ταρακουνητής της γης». Εξισώνεται με τον Ρωμαϊκό Ποσειδώνα.
Ποσειδώνιος): Ελληνικό όνομα που σημαίνει «του Ποσειδώνα».
Πραξιτέλης): Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία praxis «δράση, άσκηση, πρακτική» και τέλος «στόχος, στόχος».
Πρίαμος): Ελληνικό όνομα, πιθανόν να προέρχεται από το λουβιανό σύνθετο priimuua, που σημαίνει «εξαιρετικά θαρραλέος». Ο Λουβιανός συνδέεται στενά με τους Χετταίους. Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός βασιλιά της Τροίας.
Προκόπιος): Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη prokope, που σημαίνει «προώθηση, πρόοδος».
Προμηθεύς): Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη προμηθές, που σημαίνει «προνοητικότητα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα του Τιτάνα που τιμωρήθηκε από τον Δία επειδή έκλεψε φωτιά για να δώσει στην ανθρωπότητα.
Πύῤῥος): Ελληνικό όνομα που σημαίνει «όπως φλόγα». Στη μυθολογία, αυτό είναι το όνομα ενός γιου του Αχιλλέα. Είναι γνωστός και ως Νεοπτόλεμος.
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Ρ
ΡΑΦΑΗΛ : Ελληνική μορφή του εβραϊκού Rephael, που σημαίνει «θεραπευμένος από τον Θεό» ή «τον οποίο ο Θεός έχει θεραπεύσει».
Ρέα => εκ του ράος =έτοιμος
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Σ
Σάββας: Ελληνικό όνομα που προέρχεται από το Sabbaton, το αριθμό 7 των εβραίων ,μιας και το σάββατο ήταν η έβδομη μέρα της δημιουργίας
Σαμουήλ): Ελληνική μορφή του εβραϊκού Shemuwel, που σημαίνει «άκουσε τον Θεό», «το όνομά του είναι Ελ» ή «όνομα του Θεού».
Σαμψών: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Shimshown, που σημαίνει «σαν τον ήλιο».
Σεβαστιανός: Ελληνική ονομασία που σημαίνει «από το Sebaste», μια πόλη στον Πόντο που πήρε το όνομά του από τον Αύγουστο Καίσαρα (από το ελληνικό sebastos «σεβάσιμος»).
Σεραφείμ: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Saraph, που σημαίνει «φλεγόμενος» ή «φίδι».
Σέργιος: Ελληνική μορφή του λατινικού Sergius, που πιθανώς σημαίνει «λοχίας».
Σίλας: Συμβατική μορφή του ελληνικού Silouanos, που σημαίνει «από το δάσος». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός συντρόφου του Αγίου Παύλου.
Σιλουανός: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «από το δάσος». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα ενός συντρόφου του Αγίου Παύλου.
Σίμων: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Shimown, που σημαίνει «ακούω». Στη Βίβλο, αυτό είναι το όνομα πολλών χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένου ενός μάγου και ενός αδελφού του Ιησού.
Σωκράτης: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία sos «ασφαλής, υγιής, ολόκληρος» και κράτος «δύναμη», εξ ου και «ολόκληρη δύναμη».
Σολομών: Ελληνική μορφή του εβραϊκού Shelomoh, που σημαίνει «ειρηνικός». Από την ίδια ρίζα έχουμε το Σαλώμη .Συγγενικές λέξεις το ισλάμ,Σελίμ,Σαλαμίνα
Σόλων): Ελληνικό όνομα που σημαίνει «σοφία».
Σοφοκλής: Ελληνικό όνομα που αποτελείται από τα στοιχεία sophos «έξυπνος, ικανός» και κλέος «δόξα»
Σωτήριος): Παραλλαγή του ελληνικού Σωτήρης, που σημαίνει «σωτηρία».
Σπυρίδιον): Ελληνικό όνομα που προέρχεται ως υποκοριστικό του λατινικού spiritus, που σημαίνει «μικρό πνεύμα». Σε χρήση από τους Κροάτες.
Σταμάτιος: Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη «σταματώ».
Σταύρος: Ελληνικό όνομα που σημαίνει «σταυρός σταυρός».
Στέφανος: Παραλλαγή ορθογραφίας του ελληνικού St ephanos, που σημαίνει «στεφάνι».
Στυλιανός: Ελληνική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη στύλος».
ΣΥΜΕΩΝ: Το όνομα Συμεών έχει εβραϊκή προέλευση (Σιμεόν - שִׁמְעוֹן), προερχόμενο από τη ρίζα shama, που σημαίνει «ακούω». Ερμηνεύεται ως «ο Θεός άκουσε» ή «προσεχτικό άκουσμα από το Θεό», με αναφορά στη Βίβλο (Γένεση), όπου η Λεία ονόμασε έτσι τον γιο της επειδή ο Κύριος άκουσε ότι ήταν ανεπιθύμητη
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Τ
Τερψιχόρη => τέρπω + χορός
Τηλέμαχος => τηλέ: μακριά + μάχομαι
Τιμόθεος => τιμή + Θεός
Τιμολέων => (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Φ
Φειδιππίδης => φείδομαι + ίππος
Φίλιππος => φίλος + ίππος
Φιλοθέη => φίλη του Θεού
Φοίβος => φάος = φωτεινός
Τι σημαίνουν τα ονόματα από Χ
Χρήστος =Το όνομα Χρήστος (με ήτα) προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο χρηστός, που σημαίνει ο χρηστός, ο ηθικός, ο καλός, αυτός που είναι χρήσιμος (από το ρήμα χρη, "πρέπει", ή χράομαι). Διαφέρει ετυμολογικά και ορθογραφικά από το Χρίστος (με γιώτα), το οποίο σχετίζεται με τον κεχρισμένο (από το χρίω), ωστόσο συχνά ταυτίζονται λόγω ομοηχίας
Χριστόφορος=Το όνομα Χριστόφορος είναι σύνθετη λέξη της ελληνικής γλώσσας, η οποία προέρχεται από το όνομα «Χριστός» και το ρήμα «φέρω». Ετυμολογικά σημαίνει «αυτός που φέρει τον Χριστό» (Χριστό-φορος). Το όνομα έχει χριστιανικές ρίζες και συνδέεται με τον Άγιο Χριστόφορο, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, μετέφερε τον Χριστό.
Χριστόδουλος=Το όνομα Χριστόδουλος είναι σύνθετη ελληνική λέξη που προέρχεται από το Χριστός και το δοῦλος. Ερμηνεύεται ως «ο δούλος, ο υπηρέτης ή ο ακόλουθος του Ιησού Χριστού». Πρόκειται για ένα χριστιανικό όνομα που δηλώνει την απόλυτη αφοσίωση και υποταγή στον Θεό.
Χαράλαμπος (Χάρης)=Το όνομα Χαράλαμπος είναι ελληνικό, σύνθετο και σημαίνει «αυτός που λάμπει από χαρά». Προέρχεται από τις λέξεις «χαρά» και «λάμπω» (από το αρχαίο -λάμπης/-λάμπος), υποδηλώνοντας έναν άνθρωπο που ακτινοβολεί ευτυχία. Η ονομαστική γιορτή τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου, προς τιμήν του Αγίου Χαραλάμπους
Χαρίλαος=Το όνομα Χαρίλαος είναι ελληνικής προέλευσης, σύνθετο από τις λέξεις χάρις (χάρη, ομορφιά, εύνοια) και λαός (ο λαός, το πλήθος). Ετυμολογικά σημαίνει αυτός που χαρίζει χαρά στον λαό ή αυτός που φέρνει τη χάρη στο λαό, υποδηλώνοντας έναν ευεργετικό ηγέτη.
Χρυσόστομος=Η λέξη Χρυσόστομος προέρχεται ετυμολογικά από τη μεσαιωνική/ελληνιστική σύνθεση χρυσός (χρυσάφι) + στόμα. Σημαίνει κυριολεκτικά αυτόν που έχει χρυσό στόμα (golden-mouthed). Η ονομασία αυτή καθιερώθηκε ως προσωνύμιο, κυρίως για τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο (4ος αι.), λόγω της εξαιρετικής ρητορικής του δεινότητας και της γλυκύτητας του λόγου του
0 Σχόλια